Aalkeetbuitenpolder voor de Natuur
In het zuidoostelijk deel van Midden-Delfland en grenzend aan de
Broekpolder, de Foppenpolder en de Zuidbuurt ligt de Aalkeetbuitenpolder.
Het is een laagliggend veengebied dat alleen geschikt is als grasland
voor veeteelt. De vereniging Natuurmonumenten heeft in dit gebied
een aantal
percelen en de eendenkooi Het Aalkeetbuiten. Veel graslanden rond
de eendenkooi worden in samenwerking met de veehouders in de polder
zodanig beheerd dat de natuur en vooral de weidevogels optimale kansen
krijgen. Dit betekent onder
andere dat maaiperiodes min of meer zijn afgesproken en dat er op de
weilanden in bepaalde perioden rust heerst.
|
Eendenkooi Het Aalkeetbuiten
|
Eendenkooi Het Aalkeetbuiten
De eendenkooi Het Aalkeetbuiten is één van de twee nog overgebleven
eendenkooien in Midden-Defland. De andere ligt in de Zouteveensepolder.
De eendenkooi Het Aalkeetbuiten wordt niet meer gebruikt voor de jacht, het vangen
van wilde eenden. De snelweg A20 ligt een paar honderd meter van de
kooiplas en maakt dat de nodige rust in de kooi ver te zoeken is. De
eendenkooi wordt nu als cultuurhistorisch object in stand gehouden
door Natuurmonumenten. De eendenkooi was het werkgebied van de kooiker,
die meestal op de kooi woonde; zo ook in de Aalkeetbuitenpolder: het
oude huisje staat er nog en is onderdeel van de excursie.
|
De woning van de kooiker
|
Ook een boomgaard ontbreekt niet. Natuurmonumenten
probeert de oude appel- en
perenrassen in stand te houden. De kooiker leefde vroeger van de
opbrengsten van zijn kooi: eenden voor de poelier; de opbrengst van fruit boomgaard
was een leuke bijverdienste.
Vaak ook hield de kooiker dieren als varkens en kippen.Drie soorten
eenden
Een bezoek aan de eendenkooi in de lente betekent even volledig
worden opgenomen in een mini-natuurgebied van buitengewone schoonheid.
De medewerker van Natuurmonumenten neemt de groep mee langs de mooiste
plekjes en legt uit hoe de kooiker, samen met zijn kooihondje, de wilde
eenden vangt.
|
De kooiplas van Het Aalkeetbuiten
|
De kooiker kent drie soorten eenden:
de voereenden die altijd in de
kooi blijven, regelmatig worden gevoerd en niet bang zijn voor de
kooiker,
de staleenden die al eerder in
de vangpijp zijn gelokt maar met de schrik zijn vrij gekomen. Zij
zullen dat geen tweede keer laten gebeuren,
de wilde eenden die voor het
eerst een bezoek brengen aan de kooi.
|
| Tegen de avond vliegen de staleenden tegen de wind in de
kooi uit om in de polders in de omgeving te gaan foerageren (eten). Als
zij 's ochtends weer terugvliegen naar de kooi nemen zij vaak wilde
eenden mee naar de plas. Nu komen de kooiker en zijn hondje in actie. De
kooiker kiest een geschikte vangpijp uit, dat is een gekromde uitloper
van de plas, waarin hij de wilde eenden gaat lokken. Eenden vliegen het
liefst tegen de wind weg. De kooiplas en de vangpijp zijn omringd door
rietschermen zodat de kooiker steeds ongezien blijft voor de eenden.
Achter de schermen van de vangpijp begint de kooiker graan in het water
te strooien. Zijn voer- en staleenden zijn niet bang en zwemmen de pijp
in. De wilde eenden komen er achteraan. De kooiker stuurt nu zijn
kooihondje voor een rondje om het rietscherm. |
Een vangpijp in de Aalkeetbuiten
|
| De eenden zien het hondje even en zwemmen
nieuwsgierig verder de pijp in. De kooiker gaat naar het volgende
scherm, strooit meer graan en het hondje loopt steeds even het scherm
rond. Als de eenden ver genoeg in de pijp zijn, loopt de kooiker een
stukje terug en vertoont zich plotseling. De wilde eenden schrikken en
vliegen op, verder de vangpijp in, waar zij tegen een net, de spiegel,
aanvliegen. Daar vallen zij naar beneden door een raamwerk van gespannen
touwen. De enige weg die zij dan nog zien is vluchten richting het
vanghokje. Als er voldoende eenden binnen zijn trekt de kooiker aan een
touw om het luik dicht te laten vallen. |
Het einde van de vangpijp met het hok
|
Eendenkooi Schipluiden
De eeuwen oude methode van eenden vangen wordt in de eendenkooi van
Zouteveen nog steeds toegepast. De kooiker vangt daar jaarlijks enkele
honderden wilden eenden die allemaal een ring om hun poot bevestigd
krijgen. Daarna mogen ze weer wegvliegen.
Eendenkooien hebben een oud recht: het afpalingsrecht, dat
bepaalt dat er in de directe omgeving van de kooi, een cirkel met straal
van 1130 meter, geen activiteiten mogen plaatsvinden die de rust in de
kooi verstoren. Ook mag er daar niet gejaagd worden op bijvoorbeeld
hazen en konijnen. De grens van dit stiltegebied staat met borden
aangegeven, ook in Schipluiden langs de Zouteveenseweg.
Links
|
|
|
De eendenkooi Aalkeetbuiten ligt in een weidegebied
|
.
|
